مقالات انگلیسی ریسک های مالی با ترجمه تخصصی سال 2026-2025

در این صفحه مجموعه مقالات انگلیسی علمی پژوهشی و علمی ترویجی (مروری) جدید در زمینه مدیریت ریسک های مالی (ریسک بازار-ریسک نقدینگی- ریسک عملیاتی- ریسک اعتباری-ریسک سقوط- ریسک قانونی و…) با ترجمه تخصصی مربوط به سال های 2025 – 2026 و … از مجلات (ISI, JCR, اسکوپوس Scopus و…) و نشریات معتبر الزویر ( ساینس دایرکت ) ، امرالد ، اشپرینگر ، وایلی و .. موجود می باشد- مقالات ترجمه شده درباره ریسک های مالی کاملا تخصصی ، روان و سلیس به زبان فارسی به صورت فایل وورد WORD ترجمه و تایپ شده اند. این مقالات به عنوان مقاله بیس برای نگارش پروپوزال و پایان نامه های مرتبط با مدیریت ریسک های مالی نیز قابل استفاده می باشند- دانلود مقالات انگلیسی درباره ریسک مالی، رایگان می باشد. مقالات جدید درباره ریسک های مالی با ترجمه تخصصی به لیست اضافه شد

بر روی عنوان مقاله مورد نظر کلیک نمائید

مقالات انگلیسی ریسک های مالی بدون ترجمه

برای مشاهده مقالات انگلیسی بیشتر در مورد انواع ریسک های مالی در کانال تلگرام پارس پروژه عضو شوید و #ریسک_های_مالی را جستجو کنید. آیدی تلگرام: parsproje1@

ریسک های مالی (Financial Risks)

ریسک های مالی در اصطلاح مخاطراتی را نشان می دهد که وقوعشان می توانند موجب خسارت های مالی برای شرکت شود. ریسک های مالی عمدتا از بی ثباتی و زیان در بازارهای مالی به علت تغییرات قیمت سهام و ارزها و نرخ بهره و… ناشی می شود. ریسک مالی احتمال آن است که سهامداران در هنگام سرمایه گذاری در شرکتی که دارای بدهی است، پول خود را از دست بدهند و ریسـک مالی زمانی به وقوع می‌پیوندد که جریان نقدی آن شرکت برای برآورده کردن تعهدات مالی اش ناکافی باشد. زمانی که شرکت از تأمین مالی بدهی استفاده می‌کند، طلبکاران آن، در صورت ورشکستگی شرکت، قبل از سهامداران بدهی خود را دریافت خواهند کرد.

ریسک بازار (Market Risk)

این نوع ریسک ناشی از تغییر در قیمت ابزارهای مالی است. ریسک بازار را می توان به دو گروه مستقیم و غیرمستقیم تقسیم بندی کرد. ریسک مستقیم ناشی از تغییر قیمت سهام، نرخ بهره و… است. ریسک بازار در اثر نوسانات قیمت دارایی‌ها در بازار ایجاد می‌شود. اشخاص حقیقی و حقوقی دارایی‌های خود را به صورت‌های مختلف مانند پول نقد، سهام، اوراق قرضه، مسکن، طلا و سایر دارایی‌های با ارزش نگهداری می‌کنند. تمام این دارایی‌ها در معرض تغییرات قیمت قرار دارند، و این نوسانات قیمتی مداوم، عامل اصلی ایجاد ریسک بازار هستند. ریسک بازار که یکی از عوامل اصلی ایجادکننده ریسک می‌باشد، به همراه ریسک اعتباری نقش اصلی را در اکثر ورشکستگی‌ها ایفا می‌کنند. بحران‌های پیاپی و پیوسته مالی ناشی از ریسک مالی که در دو دهه اخیر در مقاطع مختلف در سطح جهان روی داده‌اند، لزوم مدیریت یک‌پارچه و کمی ریسک مالی با تمرکز بر ریسک بازار و ریسک اعتباری را بیش از پیش مطرح ساخته‌اند.

ریسک نرخ ارز یکی از ریسکهای زیر مجموعه ریسک بازار است که به دلیل تغییرات نرخ ارز روی می‌دهد. اهمیت این ریسک هنگامی افزایش می‌یابد که بخش قابل توجهی از پرتفوی شرکت متشکل از یک ارز یا ارزهای گوناگون بر اساس وضعیت بازار (سبد ارزی) باشد. حالت دیگری که باعث ایجاد ریسک نرخ ارز می‌شود هنگامی روی می‌دهد که بانک مبادلات ارزی قابل توجهی داشته باشد یا اینکه در مورد بانک‌ها، سپرده‌های ارزی دریافت نموده و همچنین تسهیلات ارزی پرداخت نماید.

ریسک اعتباری(Credit Risk)

ریسک از دست دادن اصل سرمایه یا سود مالی که از ناکامی وام گیرنده در بازپرداخت وام یا برآورده کردن تعهد قراردادش سرچشمه می‌گیرد، ریسک اعتباری گفته می‌شود. ریسک اعتبـاری وقتی به وجود می‌آید که قرض گیرنده انتظار دارد تا از جریان نقدی آینده برای پرداخت بدهی کنونی‌اش استفاده کند. سرمایه گذاران پاداش لازم برای در نظر گرفتن ریسک اعتباری را به صورت دریافت بهره اضافی از وام گیرنده یا ناشر اوراق بدهی مشخص می‌کنند.

این نوع ریسک وابستگی نزدیکی به پتانسیل سود یک سرمایه گذاری دارد، قابل اشاره ترین مثال این است که بهره اوراق مشارکت و قرضه به شدت به ریسک اعتباری پیش بینی شده آن‌ها بستگی دارد.

هرچه ریسک اعتباری پیش بینی شده بیشتر باشد، نرخ بهره ای که سرمایه گذاران برای قرض دادن سرمایه شان درخواست خواهند کرد بالاتر می‌رود. ریسک اعتبـاری بر اساس توانایی کلی وام گیرنده در بازپرداخت محاسبه می‌شود. این محاسبه شامل دارایی های وثیقه ای وام گیرنده، توانایی تولید سود و قدرت مالیاتی (مثل اوراق مشارکت دولتی و اوراق شهرداری) می‌شود.

ریسک های اعتباری جزء ضروری سرمایه گذاری با درآمد ثابت هستند و به همین دلیل است که چرا شرکتهای رتبه بندی بزرگ نظیر S&P ، Moody’s و Fitch ریسک های اعتباری هزاران ناشر شرکتی و شهرداری ها را به صورت منظم و پیوسته ارزیابی می‌کنند.

در ایران با توجه به اینکه اغلب اوراق بدهی منتشر شده توسط بانکها یا شرکتهای دولتی تضمین می‌شوند ریسـک اعتباری از نظر سرمایه گذاران چندان اهمیتی ندارد.

اندازه‌گیری ریسک اعتباری

برای اندازه‌گیری ریسک اعتباری باید به این موارد توجه کرد:

احتمال نُکول: احتمال این است که طرف قرارداد در مدت تعیین‌شده در قرارداد، به تمام یا بخشی از تعهدات‌اش، خواسته یا ناخواسته عمل نکند.

میزان تعهد اعتباری: نشان می‌دهد که در زمان نکول، چه مقدار از تعهدات متأثر از نکول قرار می‌گیرد.

نرخ بازیافت: در صورت نکول، چه سهمی از تعهدات ممکن است از راه‌های مختلف مثل وثیقه و … بازگردد.

ریسک نقدشوندگی-نقدینگی (Liquidity Risk)

در علوم مالی ریسک نقدشوندگی را نمی توان همانند ریسک مالی یا ریسک تجاری محاسبه کرد. اصولا سرمایه گذاران، نقدشوندگی را از این دیدگاه مورد توجه قرار می دهند که بتوانند دارایی را سریعا بخرند یا بفروشند، بدون آن که قیمت آن دستخوش تغییرات شدید شود و از همین دیدگاه است که می گویند دارایی مذکور دارای قدرت نقدشوندگی بالایی است. هر قدر خرید و فروش دارایی سریع تر انجام شود، ریسک نقدشوندگی کم تر می شود. نقطه مخالف این وضعیت، وقتی است که یک نفر بخواهد در سهام شرکت های کوچک سرمایه گذاری کند که برای خرید یا فروش آن ها باید چند روز یا چند هفته منتظر بماند و گاهی هم باید قیمت پیشنهادی فروش را کمتر کند.

ریسک عملیاتی ( Operational Risk )

ریسک عملیاتی عموما ناشی از اشتباه های انسانی یا اتفاقات و خطای تکنیکی تعریف می شود. این ریسک شامل تقلب (موقعیتی که معامله گرها اطلاعات غلط می دهند)، اشتباه های مدیریتی و کاستی کنترل می شود. خطای تکنیکی ممکن است ناشی از نقص در اطلاعات پردازش معاملات، سیستم های جا به جایی یا به طور کلی هر مشکل دیگری باشد که در سطح سازمان روی می دهد. ریسک های عملیاتی ممکن است منجر به ریسک های اعتباری و بازاری شوند. برای مثال اشتباه عملیاتی در معامله تجاری مانند عدم انجام جا به جایی ممکن است ریسک بازار یا ریسک اعتباری ایجاد کند؛ زیرا هزینه آن به تغییر قیمت بازار وابسته است. از این رو مدت این ریسک نیاز مبرم همه موسسات مالی اعم از بانک ها، موسسات اعتباری، بیمه ها و… است.

ریسک قانونی(Legal Risk)

ریسک قانونی زمانی مطرح می شود که یک معامله از نظر قانونی انجام پذیر نباشد. ریسک قانونی در کل با ریسک اعتباری مرتبط است؛ زیرا طرفین معامله در صورت زیان در معامله به دنبال بستر قانونی برای زیر سوال بردن اعتبار معامله می گردند.این ریسک می تواند به صورت شکایت سهام داران علیه شرکتی که ضررده باشد، ظاهر می شود. ریسک های قانونی از طریق سیاست هایی کنترل می شود که قسمت حقوقی موسسه با مشاوره مدیر ریسک و مدیریت سطح بالا اعمال می کند. موسسات باید مطمئن باشند قراردادها با طرفین قابلیت اجرا را دارد. با این حال وقتی پای زیان های بزرگ در میان باشد کشمکش های هزینه‌بر به وجود می آید، زیرا منافع زیادی درگیر است.

Crash Risk