پارس پروژه پرتال خدمات دانشگاهی
کد محصول: M254
سال نشر: 2008
نام ناشر (پایگاه داده): الزویر
نام مجله: Research Policy
نوع مقاله: علمی پژوهشی (Research articles)
تعداد صفحه انگلیسی: 17 صفحه PDF
تعداد صفحه ترجمه فارسی: 34 صفحه word
قیمت فایل ترجمه شده: 10000 تومان
عنوان فارسی:
مقاله ترجمه شده : نقش واسطهگری و ظرفیت جذب در تسهیل روابط صنعت و دانشگاه مطالعهاي تجربي از منطقة TAMA ژاپن
عنوان انگلیسی:
The role of intermediation and absorptive capacity in facilitating university–industry linkages—An empirical study of TAMA in Japan
چکیده فارسی:
اين مقاله به بررسي دو مؤلفة لازم در طراحي يك سيستم كارآمد انتقال فناوري بين شركتها و دانشگاهها، و يا بين يك سازمان واسطه و شركتهاي منطقهاي حائز ظرفيت جذب بهويژه در زمينة كسب دانش ضمني، ميپردازد. بر اساس يك مطالعة تجربي روي پروژة خوشهاي TAMA (بخش غربي منطقة كلان شهري توكيو) كه پروژة نمونهاي از “طرح خوشة صنعتي” ژاپن بهشمار ميرود، به بررسي تأثير واسطهگري انجمن TAMA و ظرفيت جذب SME هاي توسعه محصول گوناگون پرداخته شده است. اين دو عامل با يكديگر در تعامل ميباشند، چرا كه مشاركت SME هاي توسعه محصول، لازمة عملكرد كارآمد واسطهاي چون انجمن TAMA ميباشد. تحليلهاي ما همچنين حاكي از آنند كه روابط صنعت و دانشگاه و نيز روابط بين شركتي نتايج گوناگوني را در پي دارند.
مقدمه:
در سيستم ملي نوآوري ژاپن، شركتهاي صنعتي بزرگ دست به ابتكار زده و نتايج تحقيقاتي را در توليدات بازرگاني بهكار بستهاند، اين در حاليست كه دانشگاهها همچنان بر محور آموزش عالي و تحقيقات صرف باقي ماندهاند. با اين همه، از نيمة دوم دهة 1990 ميلادي، و به دنبال ركود اقتصادي و كاهش رقابت در صنايع مطرح ژاپن، تلاشها جهت اشاعة دانش علمي، به خصوص نتايج تحقيقات دانشگاهها، در قسمت اعظم فعاليتهاي صنعتي، كه خود ابزاري براي احياي اقتصاد ژاپن به شمار ميرفت، بينتيجه ماند. بدين ترتيب و بهدنبال تصويب قانون پاية علم و فناوري در 1995، اصلاحات سازماني گوناگوني، همچون تصويب قانون TLO (سازمانهاي گواهي فناوري) در 1988 و نيز تبيين نسخة ژاپني لايحة Bayh-Dole در 1999 صورت گرفت، تا به تسهيل روابط صنعت و دانشگاه كمك نمايند. انتظار ميرود تبديل دانشگاههاي دولتي به نهادهاي مستقل در سال 2004 كمك مؤثري بر اين روند در پي داشته باشد. بر اين اساس و در زمينة سياست منطقهاي، وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت (كه از اين به بعد METI خوانده ميشود) در سال 2001 ((طرح خوشة صنعتي)) و وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علم و فناوري (كه از اين به بعد MEXT خوانده ميشود) ((ايدة خوشة دانش)) را در سال 2002 ارائه داد كه هر دوي اينها در روابط دانشگاه- صنعت مؤلفة مهمي بهحساب ميآيند.
هر چند روابط دانشگاه- صنعت تنها به اصلاحات دانشگاه محور ختم نميشوند بلكه نيازمند يك شبكة انتقال فناوري كار آمد جهت انتقال يا به كارگيري نتايج تحقيقات و دانش علمي دانشگاهها به شركتهاي صنعتي در منطقه ميباشد. روابط دانشگاه- صنعت در مناطق شهري و كلان شهري نيازمند يك سيستم انتقال فناوري كارآمد جهت برقراري تعامل ميان تعداد كثيري از دانشگاهها (يا محققان دانشگاهي) و شمار زيادي از شركتها ميباشند.
Abstract
This paper analyzes two elements necessary for building an efficient regional technology-transfer system between universities and firms, namely, an intermediary organization and regional firms that have a developed ‘absorptive capacity’, touching in particular upon the tacit knowledge aspects. Based on an empirical study of the TAMA cluster project (in the western part of the Tokyo Metropolitan Area), which is a model project of the ‘Industrial Cluster Plan’ in Japan, we examine the intermediation effect of the TAMA Association and the ‘absorptive capacity’ of various product-developing SMEs. These two elements are interrelated because the participation of the product-developing SMEs is a prerequisite for the effective functioning of an intermediary such as the TAMA Association. Our analysis also shows that university–industry linkages and inter-firm linkages lead to different outcomes.