حركتي به سوي گزارش هاي مالي بخش عمومي استاندارد بين المللي، در اواخر سال هاي ١٩٩٠ آغاز شد. اين فرايند استانداردسازي توسط سازمان غيردولتي اتحاديه بين المللي حسابداران (IFAC) هدايت ميشود. IFAC استانداردهاي حسابداري بخش عمومي بين المللي (استانداردهاي IPSAS) را براي تمام بخش هاي عمومي موجود از دولت هاي مركزي ملي گرفته تا دولت هاي بومي، منتشر كرده است. اين مقاله به دلايل كشوري توسعه يافته براي اجتناب از به كار گرفتن استانداردهاي IPSAS پرداخته است. تحليل در زمينه كشور فنلاند صورت گرفته، كه هيئت حسابداري دولت ملي (FGAB)، موقعيت منفي درباره استانداردهاي IPSAS گرفت. روش اين مقاله شامل مرور آثار، مصاحبه ها، مروري مستند و مشاهدات شركت كنندگان در FGAB ميشود. مقاله دلايل براي تصميم FGAB را توصيف ميكند و تفسيري حمايت شده توسط نظريه سازماني را ارائه ميكند. انتخاب FGAB با موقعيت به كار گيري IPSAS در كشورهاي اروپايي و به ويژه اروپاي شمالي، مقايسه ميشود.

١.مقدمه

يك ناحيه كليدي از تحقيقات حساباري، همگرايي استانداردهاي حسابداري در كشورهاي مختلف را در نظر ميگيرد(كيمورا و اوگاوا، ٢٠٠٧، ٢١٧-٢١٦). مجموعه مستقلي از استانداردهاي حسابداري مورد قبول جهاني، به جهاني شدن در حال افزايش بازارهاي سرمايه و نيازهاي اطلاعاتي سرمايه گذاران كمك ميكند (كمفرمن و زف، ٢٠٠٧؛ ميكس و سوان، ٢٠٠٩). اگر شركت هاي فهرست شده، تراكنش هاي مشابه و رخدادها را به يك شكل مورد حسابرسي قرار دهند، باعث ميشود كه بيانيه هاي مالي، قياس پذيرتر باشند. اين ممكن است هزينه اطلاعات را كاهش دهد و به بازارهاي مالي جهاني كمك كند (دلانگ و هويسون، ٢٠٠٦، ١٠١٣؛ آگوستينو و همكاران، ٢٠١١، ٤٣٨-٤٣٧). استانداردها براي حسابداري بخش عمومي نيز اهميت دارند. كيفيت خوب حسابداري و اطلاعات مالي، به نيازهاي تصميم گيري دولتي و همچنين پاسخگويي به رأي دهندگان و ماليات دهندگان كمك ميكند. همچنين، استانداردهاي حسابداري بخش عمومي ممكن است بيانيه هاي مالي بخش عمومي را در كشورهاي مختلف ايجاد كنند.

پيش از شروع قرن حاضر، دولت ها استانداردهاي حسابداري هماهنگ با عرضه متحد بيانيه هاي مالي و پيامدهاي بودجه اي نداشتند. دولت هاي مختلف، سيستم هاي حسابداري و گزارش هاي مالي و بودجه اي را از نقاط آغازي خود تنظيم ميكردند. اين منجر به سيستم هاي گزارشي و حسابداري مالي بخش عمومي مختلف شد. با اين وجود، يك ويژگي معمول در آماده سازي حساب ها، حسابداري پول بنيان يا پول بنيان تعديل شده بوده است. دولت ها بر كنترل پولي و بوجه اي و عرضه محاسبات خروجي هاي بودجه اي تأكيد كرده اند و نه بر ارائه عملكرد مالي (سود يا ضرر) و موقعيت مالي (مونست، ٢٠٠٢، ٢٠٠٧).

Abstract

A movement towards internationally standardized public sector financial reporting started at the end of the 1990s. This standardization process is led by the non- governmental organization the International Federation of Accountants (IFAC). The IFAC has published International Public Sector Accounting Standards (IPSAS standards) for all public sector entities from national central governments to local governments. This article analyses the reasons why a developed country refused to adopt IPSAS standards. The analysis is done in the country context of Finland, where the national government accounting board (FGAB) took a negative stand on IPSAS standards. The method of this article consists of a literature review, interviews, a documentary review and of participatory observation in the FGAB. The article describes the reasons for the FGAB’s decision and presents an interpretation supported by institutional theory. The choice of the FGAB is compared to the situation regarding the IPSAS adoption in European and especially in Nordic countries