خانه / مقالات انگلیسی با ترجمه / مدیریت / مقاله انگلیسی با ترجمه مدیریت کیفیت به عنوان عامل تعیین کننده بهره وری

مقاله انگلیسی با ترجمه مدیریت کیفیت به عنوان عامل تعیین کننده بهره وری

مقالات مرتبط با این موضوع
مقالات ترجمه شده مدیریت

مقالات ترجمه شده مدیریت کیفیت

مقالات ترجمه شده مدیریت صنعتی

مقالات ترجمه شده مهندسی صنایع

مقالات ترجمه شده مدیریت بهره وری

دانلود رایگان مقاله بیس انگلیسی

خرید و دانلود ترجمه ی مقاله انگلیسی

کد محصول: M850

قیمت فایل ترجمه شده: ۳۱۰۰۰ تومان

تعداد صفحه انگلیسی:  ۲۵

تعداد صفحه ترجمه فارسی: ۳۴ صفحه WORD

سال نشر: ۲۰۱۹

عنوان فارسی:

مقاله انگلیسی ۲۰۱۹ :  مدیریت کیفیت به عنوان عامل تعیین کننده بهره وری: بررسی ادبی نظام مند

عنوان انگلیسی:

Quality management as a determinant factor of productivity: A systematic literature review

چکیده فارسی:

هدف: هدف سه گانه ی این مقاله، عبارت است از: ابتدا، تجزیه و تحلیل وضعیت فعلی ادبیات در ارتباط بین مدیریت کیفیت (QM) و بهره وری به عنوان شاخص عملکرد؛ دوم، شناسایی سازه های کلیدی اقدامات QM مرتبط با بهره وری؛ و در نهایت، نشان می دهد که آیا QM در واقع می تواند به عنوان تعیین کننده بهره وری در نظر گرفته شود.

طراحی / روش شناسی / روش: این پژوهش از طریق مرور ادبی نظام مند ، با توجه به ۱۵۰ مقاله که این رابطه را بین سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۷ بررسی کرده و ۳۷ مقاله دیگر که در مورد عوامل تعیین کننده بهره وری بود، انجام شد.

یافته ها: یافته های این تحقیق نشان داد که مدیریت منابع انسانی، مدیریت ارشد و مدیریت فرآیند، سازه های مناسب تری از اقدامات QM  برای ارتباط با بهره وری بود. علاوه بر این، ۸۹ درصد از عوامل داخلی تعیین کننده  بهره وری مربوط به سازه های پیشنهاد شده از اقدامات QM بود که نشان می دهد QM عامل تعیین کننده بهره وری است.

اصالت / ارزش: این پژوهش ادبیات مربوط به رابطه QM و بهره وری را تجزیه و تحلیل کرده است، تحقیقات کمی در این مورد  به  تولید یافته های بکر، جالب و مفید که می تواند تحقیقات آینده را هدایت کند و همچنین نشان دهنده یک ابزار مفید برای محققان، متخصصان، مدیران و سیاست گذاران باشد ، انجام شده است.

کلیدواژگان: مدیریت کیفیت، بهره وری، بررسی ادبیات، عامل تعیین کننده

مقدمه

یکی از مباحث قابل توجه در گسترش و توسعه ی تئوری های مدیریت عملکرد پیشرفته، بررسی رابطه بین عملکرد و مدیریت کیفیت (QM) است. QM به طور گسترده  به عنوان مکانیسمی برای تقویت عملکرد و توانایی سازمانی متمایز، استراتژی رقابتی و مزیت رقابتی در تئوری مبتنی بر منابع یک شرکت شناخته شده است (Elshaer and Augustyn 2016؛ Del Río et al. 2017). مطالعه رابطه بین QM و عملکرد یک موضوع به روز و  مورد توجه است،  که دارای یک روند رو به رشد از سوی محققان و متخصصان می باشد، که وجود تعداد زیادی از نشریات در زمینه ها و رشته های مختلف ، اثبات کننده ی این موضوع است. با این حال، تعداد زیادی از نشریات به طور عمده به بررسی رابطه شاخص ها با عملکرد با استفاده از رویکردهای کلی مانند شرکت تمرکز کرده اند؛ مطالعات بسیار کمی به بررسی رابطه ی شاخص های ویژه تر مانند بهره وری با عملکرد پرداخته اند.

 QM به عنوان یک فلسفه مدیریتی مرتبط با بهره وری، سودآوری، عملکرد شرکت (FP) و رقابت پذیری شناخته شده است و توسط محققانی نظیر Feigenbaum (1951, 1961), Crosby (1979), Ishikawa (1976, 1985), Deming (1982, 1986), Garvin (1984, 1987) and Juran (1986, 1988). مورد بررسی قرار گرفته است. طبق اظهار Sedani و Lakhe (2011)، محبوب ترین رویکردهای QM عبارتند از مدیریت کیفیت جامع (TQM) و مجموعه استانداردهای بین المللی ISO 9000؛ به همین دلیل، رویکرد این مقاله ، رویکردهای نامبرده می باشد. TQM به عنوان یکپارچه سازی تمام عملکردها، فرآیندها و سطوح یک سازمان به منظور بهبود مستمر کیفیت محصولات و رضایت مشتری تعریف می شود (Ross، ۱۹۹۳؛ Dubey and Gunasekaran، ۲۰۱۴) و ISO 9000   مجموعه ای از  استانداردهای بین المللی QM از طریق صدور گواهینامه می باشد. اولین نسخه استاندارد ISO 9000 در سال ۱۹۸۷ منتشر شد و بعدها در سال های ۱۹۹۴، ۲۰۰۰، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۵ اصلاح و به روز شد. طبق اظهار Fonseca (2015)، ISO 9000 نمیتواند جایگزین TQM شود، اما طبق تحقیق Lizarzaburu (2016)  بیان کرد که نسخه ISO 9001: 2015 به TQM نزدیک تر است زیرا بر اساس هفت اصل QM در برابر هشت اصل QM در نسخه قبلی (۲۰۰۸)، استوارتر است. اصول کنونی ISO 9001 عبارتند از: مشتری محوری، رهبری، تعامل با مردم، رویکرد فرآیند محور، بهبود، تصمیم گیری مبتنی بر شواهد و در نهایت، مدیریت ارتباطات.

بهره وری، به عنوان راندمان تبدیل ورودی به خروجی تعریف شده است (Syverson، ۲۰۱۱) و به عنوان یک مفهوم عملیاتی در رابطه با خروجی یک محصول قابل فروش با کیفیت برای هر واحد ورودی تعریف شده است(شاهین، ۲۰۰۸)؛ به طور خلاصه، معمولا به عنوان یک نسبت ورودی-خروجی بیان می شود (Solow، ۱۹۵۷؛ Chew، ۱۹۸۸؛ Tangen، ۲۰۰۵؛ Shahin، ۲۰۰۸؛ Siverson، ۲۰۱۱). از سوی دیگر، بهره وری به عنوان مهمترین محرک رشد اقتصادی بلند مدت (Harris and Moffat, 2015) و یکی از مهمترین عوامل موثر بر رقابت پذیری شرکت های تولیدی (Tangen، ۲۰۰۵) شناخته شده است و به عنوان شاخصی از وضعیت فعلی اقتصادی یک شرکت، صنعت یا کشور مورد استفاده قرار می گیرد (Miranda and Toirac, 2010).

Abstract:

Purpose: The purpose of this paper is threefold: first, to analyse the current state of the literature on the relationship between quality management (QM) and productivity as a performance indicator; second, to identify the key constructs of QM practices related to productivity; and, finally, to reveal whether QM can actually be regarded as a determinant of productivity.

Design/methodology/approach: This research was carried out through a systematic literature review, considering 150 papers that studied this relationship between 1997 and 2017 and another 37 papers on the internal determinants of productivity.

Findings: The findings revealed that human resource management, top management and process management were the more relevant constructs of QM practices related to productivity. In addition, 89 per cent of the internal determinants of productivity were related to the proposed constructs of QM practices, which suggest that QM is a determinant factor of productivity.

Originality/value: This review analysed the literature on the relationship between QM and productivity, as few studies have done before, generating original, interesting and useful findings that can guide future research and that also represent a useful tool for researchers, practitioners, managers and policy makers.

Keywords:: Quality management, Productivity, Literature review, Determinant factor

Introduction

 One of the notable topics in the growing proliferation and propagation of breakthrough performance management theories and praxes is the study of the relationship between performance and quality management (QM). QM has been widely studied as a mechanism for strengthening performance and considered a distinctive organisational capability, a competitive strategy and a competitive advantage within the theory of the resource-based view of a firm (Elshaer and Augustyn, 2016; Del Río et al., 2017). The study of the relationship between QM and performance is a current topic and still of interest, with a growing trend for researchers and practitioners, as evidenced by the large number of publications in different contexts and disciplines. However, the large number of publications has focused mainly on studying the relationship with performance using general approaches such as firm; very few studies have looked at the relationship with more specific indicators of interest to organisations such as productivity.

QM has been recognised as a management philosophy that is related to productivity, profitability, firm performance (FP) and competitiveness and consolidated by Quality Gurus such as Feigenbaum (1951, 1961), Crosby (1979), Ishikawa (1976, 1985), Deming (1982, 1986), Garvin (1984, 1987) and Juran (1986, 1988). According to Sedani and Lakhe (2011), the most popular approaches of QM are total quality management (TQM) and the ISO 9000 International Standards series; for this reason, this paper approached QM with these two approaches. TQM is defined as the integration of all functions, processes and levels of an organisation in order to achieve continuous improvement of the quality of products and customer satisfaction (Ross, 1993; Dubey and Gunasekaran, 2014), and the ISO 9000 International Standards series approaches QM through certification. The first version of the ISO 9000 standard was disseminated in 1987, later revised and updated in 1994, 2000, 2008 and 2015. According to Fonseca (2015), ISO 9000 cannot be considered a TQM, but he suggested, as Lizarzaburu (2016) did, that the ISO 9001:2015 version is closer to TQM because it is based on the seven principles of QM that are more consolidated, in contrast to the eight principles of the previous version (2008). The current principles of ISO 9001 are: customer focus, leadership, engagement with people, process approach, improvement, evidence-based decision making and, finally, relationship management.

Regarding productivity, it has been defined as the efficiency in the conversion of inputs to outputs (Syverson, 2011) and as an operational concept in terms of a saleable, quality product output per unit of input (Shahin, 2008); in summary, it is typically expressed as an output-input ratio (Solow, 1957; Chew, 1988; Tangen, 2005; Shahin, 2008; Syverson, 2011). On the other hand, productivity has been identified as the most important driver of long-term economic growth (Harris and Moffat, 2015) and one of the most vital factors affecting manufacturing company competitiveness (Tangen, 2005), and used as an indicator of the current and real situation of the economy of a firm, industry or country (Miranda and Toirac, 2010).