مقاله انگلیسی با ترجمه مالیات بر دارایی مسکن، رشد اقتصادی و رفاه بین نسلی: مطالعه موردی چین

مشخصات مقاله  فهرست مطالب نمونه ترجمه مقاله انگلیسی سایت ناشر خرید ترجمه مقالات مرتبط سفارش پروپوزال 

عنوان فارسی:

مالیات بر دارایی مسکن، رشد اقتصادی و رفاه بین نسلی: مطالعه موردی چین

عنوان انگلیسی:

Housing property tax, economic growth, and intergenerational welfare: The case of China

کد محصول: H840

سال نشر: 2023

نام ناشر (پایگاه داده): الزویر

نام مجله: International Review of Economics and Finance

نوع مقاله: علمی پژوهشی (Research articles)

متغیر : دارد

فرضیه:  ندارد

مدل مفهومی: مدل ریاضی دارد

پرسشنامه : ندارد

تعداد صفحه انگلیسی: 19 صفحه PDF

تعداد صفحه ترجمه فارسی:   39 صفحه WORD

قیمت فایل ترجمه شده:  84000 تومان

برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی بر روی دکمه ذیل کلیک نمایید

وضعیت ترجمه: این مقاله به صورت کامل ترجمه شده برای خرید ترجمه کامل مقاله بر روی دکمه ذیل کلیک نمایید (لینک دانلود بلافاصله بعد از خرید نمایش داده می شود)

مقالات مرتبط با این موضوع: برای مشاهده سایر مقالات مرتبط با این موضوع (با ترجمه و بدون ترجمه)  بر روی دکمه ذیل کلیک نمایید

چکیده

این مقاله با یک مدل رشد درون‌زا از نسل‌های همپوشا، نشان می‌دهد که اعمال مالیات بر دارایی مسکن در چین انباشت سرمایه فیزیکی و انسانی و نرخ رشد تولید را در بلندمدت افزایش می‌دهد و صرف نظر از درآمد حاصل از مالیات بر دارایی مسکن، این مالیات برای کاهش بدهی دولت، کاهش مالیات بر درآمد شخصی، یا مالیات بر درآمد سرمایه، یا برای افزایش هزینه های آموزشی دولت استفاده می شود. اصلاحات مالیاتی اثر بازتوزیع بین نسلی قوی دارد، یعنی رفاه نسل های آینده را افزایش می دهد اما رفاه نسل های فعلی را کاهش می دهد.

کلیدواژگان: مالیات بر دارایی مسکن، مدل نسل های همپوشا، رشد، رفاه بین نسلی

Abstract In an endogenous growth model of overlapping generations, this paper shows that an introduction of a housing property tax in China increases physical and human capital accumulation and growth rate of output in the long run no matter the revenue from housing property tax is used for reducing government debt, personal income tax, or capital income tax, or for increasing government education expenditure. The tax reform has a strong inter-generations redistribution effect, i.e., it increases the welfare of future generations but reduces the welfare of current generations.

Keywords: Housing property tax, Overlapping generations model, Growth, Intergenerational welfare

1.مقدمه

بحث در مورد اینکه آیا چین باید مالیات بر دارایی مسکن شخصی را اعمال کند یا خیر، سال هاست که ادامه دارد، اما این مالیات تاکنون اعمال نشده است. این مقاله یک مدل رشد درون‌زا از نسل‌های همپوشا ایجاد می‌کند تا تأثیرات اعمال مالیات بر دارایی مسکن در چین بر انباشت سرمایه فیزیکی و انسانی، رشد اقتصادی و رفاه نسل‌های فعلی و بعدی را بررسی کند.

تاثیرات مالیات مسکن یک موضوع جذاب بوده است. عوارض یا یارانه‌های مختلفی بر خانه‌ها، مالیات بر دارایی که بر ارزش خانه مالیات می‌دهد، کسر سود رهن و معافیت مالیاتی بر درآمد اجاره منتسب از مسکن تحت اشغال و غیره وجود دارد.

تأثیر رفتار متفاوت مالیات بر مسکن و مالیات بر سرمایه غیرمسکنی بر تخصیص سرمایه بین بخش مسکن و بخش غیرمسکن و رفاه قابل توجه است. گهواری (1985) نشان داد که حذف یارانه مسکن (مالیات منفی) ممکن است باعث افزایش سرمایه غیرمسکنی و کاهش عرضه مسکن شود. از نظر رفاهی، این تغییرات معادل افزایش بیش از 6 درصدی در درآمد مادام العمر یک فرد است. جرویس (2002)  در یک مدل نسل‌های همپوشا، سوگیری های ایجاد شده توسط رفتار مالیاتی ترجیحی مسکن را مورد مطالعه قرار داد، به عنوان مثال، درآمد حاصل از خدماتی که توسط مسکنِ تحت اشغال مالک یا اجاره‌های آن ارائه می‌شود بدون مالیات است و پرداختی‌های بهره وام مسکن از درآمد مشمول مالیات کسر می‌شود. او همچنین به طور کمی تأثیر آن را بر ترکیب موجودی کل سرمایه و برای تخمین پیامدهای رفاهی و توزیعی بلندمدت آن ارزیابی کرد. فلوتتو، کرکر و استروبل (2016) یک مدل تعادلی عمومی نسل‌های همپوشا بر حسب عامل ناهمگن را با مالیات بر درآمد اجاره‌ای و کسر مالیات بر مالکیت خانه ایجاد کردند و نشان دادند که حذف رفتار مالیاتی نامتقارن مسکن های تحت اشغال و اجاره ای می تواند منافع رفاهی را برای اکثر افراد در سراسر ایالت ها ایجاد کند، اما تأثیرات رفاهی به طور معناداری در بین ایالت ها متفاوت تر است. سامر و سالیوان (2018) تأثیر کسر مالیات بر بهره وام مسکن را بر قیمت خانه، اجاره، مالکیت خانه و رفاه مورد مطالعه قرار دادند. شبیه‌سازی‌های آنها نشان می‌دهد که حذف کسر مالیات بر بهره وام مسکن باعث کاهش قیمت مسکن، افزایش مالکیت خانه، کاهش بدهی وام مسکن و بهبود رفاه می‌شود…

1.Introduction The debate over whether China should establish a personal housing property tax has been going on for many years but the tax has not been introduced. This paper develops an endogenous growth model of overlapping generations to study the effects of introducing a housing property tax in China on physical and human capital accumulation, economic growth, and the welfare of current and future generations. The effects of housing taxes have been a fascinating issue. There are various levies or subsidies on houses, property tax which taxes the value of a house, the mortgage interest deduction, and tax exemption on imputed rental income from owner-occupied housing, etc. There have seen significant contributions on the effects of differential tax treatment of housing and non-housing capital on allocation of capital between the housing and the no housing sector and welfare. Gahvari (1985) showed that the elimination of housing subsidies (negative taxes) may increase nonresidential capital and decrease the stock of housing. In welfare terms, these changes are equivalent to an increase of over 6% in a representative individual’s lifetime income. In an overlapping generations model, Gervais (2002) studied the distortions introduced by the preferential tax treatment of housing, i.e., that the service income provided by owner-occupied housing or imputed rents is untaxed and mortgage interest payments are deductible from taxable income. He also quantitatively assessed its impact on the composition of the aggregate stock of capital and to estimates its long-run welfare and distributional consequences. Floetotto, Kirker, and Stroebel (2016) built a heterogeneous-agent overlapping-generations general equilibrium model with a tax on rental income and various house ownership tax deductions, and showed that removing the asymmetric tax treatment of owner-occupied and rental housing can generate welfare gains for a majority of agents across steady states, but welfare impacts are substantially more varied along the transitions between steady states. Sommer and Sullivan (2018) studied the impact of the mortgage interest tax deduction on house prices, rents, homeownership, and welfare. Their simulations show that eliminating the mortgage interest tax deduction causes house prices to decline, increases homeownership, decreases mortgage debt, and improves welfare…

2.مالیات بر دارایی مسکن در چین

  پیشینه مالیات بر دارایی در چین به چندین هزار سال قبل بازمی گردد. در سلسله ژو (1046–771 قبل از میلاد)، مالیاتی به نام chanbu جمع آوری شد. Chan به مسکن مردم عادی اشاره دارد و bu به معنای پول است. در سلسله های دیگر، مانند سلسله تانگ و سلسله چینگ، مالیات بر دارایی مسکن نیز اخذ می شد. دولت جمهوری چین نیز مالیات بر دارایی مسکن را به نام سهم مسکن (fang juan) جمع آوری می کرد. جمهوری خلق چین در سال 1949 تأسیس شد و در سال 1951 شورای دولتی مقررات دقیق در مورد مسکن شهری و مالیات زمین را اعلام کرد. بر اساس مقررات، نرخ مالیات مسکن 1 درصد ارزش مسکن و نرخ مالیات بر زمین 1.5 درصد ارزش زمین است. مالیات ها سالانه پرداخت می شد. در طول انقلاب فرهنگی در سال 1973، دولت مالیات مسکن شهری و زمین را برای شرکت ها به مالیات صنعتی و تجاری شهری تبدیل کرد.

در سال 1984، در جریان اصلاحات مالیاتی، که مالیات بر عایدی نام داشت، دولت تصمیم به برقراری مجدد مالیات مسکن و مالیات بر زمین بر دارایی شرکت ها گرفت. در سپتامبر 1986، شورای ایالتی قوانینی را برای جمع آوری مالیات مسکن در چین تنظیم کرد. بر اساس این مقررات، دولت های محلی می توانند مالیات مسکن را در مناطق شهری، شهرها، شهرستان ها و شهرک ها و همچنین در مناطق صنعتی و معدنی دریافت کنند. دولت مرکزی محدوده نرخ مالیات را تعیین می کند و دولت های محلی ممکن است نرخ مالیات را تعیین کنند. برای مسکن دولتی، استفاده کنندگان مالیات ملک را پرداخت می کنند. پایه مالیاتی شامل ارزش اولیه خانه منهای 10-30٪ ارزش خانه است. نرخ مالیات 1.2٪ است. برای خانه های اجاره ای، مالکان مالیات املاک را پرداخت می کنند. پایه مالیاتی، درآمد اجاره است و نرخ مالیات 12٪ است. در سال 2001، نرخ مالیات مسکن اجاره شده برای زندگی شخصی به 4 درصد کاهش یافت. هیچ گونه مالیاتی از مسکن مورد استفاده سازمان های دولتی، مدارس، واحدهای نظامی، سازمان های مذهبی و غیره دریافت نشده است. همچنین از خانه ها یا آپارتمان هایی که توسط خود مالکان استفاده می شود مالیاتی دریافت نمی شود. قانون همچنان کارآمد است…

2. Housing property tax in China Taxation of property in China can be traced back several thousand years. In Zhou Dynasty (1046–771BC), a tax called chanbu was collected. Chan refers to the housing of ordinary people, and bu means money. In other dynasties, such as Tang Dynasty and Qing Dynasty, housing property taxes were also collected. The government of the Republic of China also collected housing property tax in the name of housing contribution (fang juan). The People’s Republic of China was established in 1949 and in 1951 the State Council announced the detailed regulations concerning urban housing and land taxes.6 Based on the regulations, the tax rate on housing property is 1% of the house value, and the tax rate on land is 1.5% of land value. The taxes were paid annually. During the Cultural Revolution in 1973, the government combined urban housing and land tax for enterprises into an urban industrial and commercial tax. In 1984, during the tax reform, called tax for profits, the government decided to reestablish a housing tax and a land tax on the property of enterprises.7 In September 1986, the State Council set up the rules for collecting a housing tax in China.8 Based on the regulations, local governments can collect housing tax in urban areas, cities, counties, and towns, as well as in industrial and mining areas. The central government set the range of the tax rate, and local governments may decide the tax rate. For state-owned housing, the users pay the property tax. The tax base is the initial value of the house minus 10–30% of the house value; the tax rate is 1.2%. For rental houses, the owners pay the property tax. The tax base is the rental income, and the tax rate is 12%. In 2001, the tax rate for housing rented for personal living was reduced to 4%.9 No tax has been collected on housing used by government organizations, schools, military units, religion organizations, etc. Also no tax is collected on houses or apartments occupied by the owners themselves. The law is still effective…

6.نکات پایانی

این مطالعه اولین مقاله ای است که اثرات اصلاح مالیات بر دارایی مسکن در چین را بر انباشت سرمایه، رشد اقتصادی، و رفاه نسل های فعلی و آینده در یک مدل رشد درون زا از نسل های همپوشا تحلیل می کند. مالیات بر دارایی مسکن شخصی به عنوان مالیات بر کالاهای مصرفی بادوام معرفی می شود به طوری که سایر مالیات ها، بدهی های دولت یا هزینه های آموزشی دولت درون زا هستند.

مشخص شده است که معرفی مالیات بر دارایی مسکن، با کاهش مالیات بر درآمد سرمایه، مالیات بر درآمد نیروی کار، یا بدهی دولت، یا افزایش هزینه‌های آموزشی دولت، موجب افزایش پس‌انداز خصوصی،  سرمایه گذاری، انباشت سرمایه فیزیکی، انباشت سرمایه انسانی در کوتاه مدت و بلندمدت و افزایش نرخ رشد تولید در بلندمدت می شود. اگر هزینه های آموزشی دولت افزایش یابد، بیشترین تأثیر مثبت را دارد، در حالی که اگر مالیات بر درآمد نیروی کار کاهش یابد، کمترین تأثیر را خواهد داشت…

6.Concluding remarks This is the first paper which analyzes the effects of housing property tax reform in China on capital accumulation, economic growth, and the welfare of current and future generations in an endogenous growth model of overlapping generations. A personal housing property tax is introduced as a tax on durable consumption goods with other taxes, government debt, or government education spending being endogenous. It is found that an introduction of a housing property tax, with a decrease in capital income tax, labor income tax, or government debt, or an increase in government education expenditure, increases private savings, investment, physical capital accumulation, human capital accumulation in both the short run and long run, and increases the growth rate of output in the long run. The positive effect is the largest if government education expenditure increases, while it is the smallest if labor income tax is reduced…