پارس پروژه پرتال خدمات دانشگاهی
کد محصول :SA6
تعداد صفحات: 84 صفحه
فرمت فایل WORD
قیمت: 25000 تومان
فهرست مطالب
فصل اول: کلیات تحقیق
1-1 مقدمه………..2
1-2 بیان مسئله…..4
1-3 اهمیت و ضرورت تحقیق……6
1-4 فرضیات تحقیق………7
1-5 اهداف تحقیق………..8
1-6 تعریف نظری واژه ها9
1-7 تعاریف عملیاتی واژه ها……10
فصل دوم: ادبیات و پیشینه تحقیق
2-1 تاب آوری.12
2-2 ویژگی های افراد تاب آور.13
2-3 راه های ارتقای تاب آوری.15
2-3-1 نقش محیط در تاب آوری……….15
2-4 مفهوم تاب آوری چیست؟ 17
2-6 تاب آوری پنج خصوصیت مهم دارد كه در زیر ذكر شده اند……….18
2-7 عزت نفس..31
2-8 تعريف عزت نفس..32
2-9 عزت نفس پسران و دختران نوجوان34
2-10 راههاي ايجاد اعتماد به نفس در دانش آموزان…….35
2-11 نكات قابل توجه جهت تقويت اعتماد به نفس و عزت به نفس نوجوانان…..36
2-12 مؤلفههای اساسی عزتنفس……….38
2-13 علل پیدایش خویشتن و عزتنفس41
2-14 تعاریف خشونت..44
2-15 روانشناسی و جامعه شناسی………..44
2-16 جنسیت و خشونت ………..46
2-17 جوانان و خشونت 46
پیشینه تحقیق……48
تحقیقات داخلی.48
تحقیقات خارجی………..49
فصل سوم: روش شناسی تحقیق
3-1 مقدمه………52
3-2 روش تحقیق………..53
3-3 جامعه آماری تحقیق………..54
3-4 نمونه……….54
3-5 روش نمونه گیری…55
3-6 روش جمع آوری دادهها…..56
3-7 روایی و پایایی ابزار56
3-8 روشهای تجزیه و تحلیل دادهها…..57
فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده ها
توصیف داده ها..59
آزمون فرضیات..63
فصل پنجم: نتیجه گیری و پیشنهادات
5-1 مقدمه………67
5-3 محدودیتها .70
5-3-1محدودیت تحقیق ………..70
5-4 پیشنهادها….70
منابع……71
پرسشنامه72
1-1 مقدمه
رویکرد روانشناسی مثبتگرا، با توجه به استعدادها و توانمندیهای انسان (بهجای پرداختن به نابهنجاریها و اختلالها)، در سالهای اخیر مورد توجه روانشناسان قرار گرفته است. این رویکرد، هدف نهایی خود را شناسایی سازهها و شیوههایی میداند که بهزیستی و شادکامی انسان را بهدنبال دارند. از این رو عواملی که سبب سازگاری هر چه بیشتر آدمی با نیازها و تهدیدهای زندگی گردند، بنیادیترین سازههای مورد پژوهش این رویکرد میباشند. در این میان، تابآوری جایگاه ویژهای در حوزههای روانشناسی تحول، روانشناسی خانواده و بهداشت روانی یافته است، بهطوری که هر روز بر شمار پژوهشهای مرتبط با این سازه افزوده میشود. گارمزی و ماستن(1991؛ به نقل از سامانی، جوکار و صحراگرد،1386) تابآوری را ”یک فرآیند، توانایی، یا پیامد سازگاری موفقیتآمیز با شرایط تهدیدکننده“، تعریف نمودهاند. به بیان دیگر تابآوری، سازگاری مثبت در واکنش به شرایط ناگوار است (سامانی، جوکار و صحراگرد،1386).
خشونت را می توان عملی آسیب رسان برای پیشبرد مقاصد خویش دانست كه صرفاً جنبه فیزیكی نداشته، بلكه می تواند ابعاد روحی _کلامی ، جنسی و اقتصادی به خود گیرد.
کارشناسان معتقدند که خشونت ابتدا در ذهن شكل مي گيرد و بر اساس گفتمان فرهنگي جامعه بنيان نهاده ميشود. در واقع هويت وريشه يابي خشونت ورزي رابايد در ساختار فكري- فرهنگي جامعه جستجو كرد. خشونت گرچه در مناسبات اجتماعي و فردي انسانها بروز مييابد اما بيش از آن در الگوي رفتاري و ساختار فرهنگي جامعه به رسميت شناخته و مبتني بر انسان شناسي و فلسفه اجتماعي هر جامعه و البته تجربيات تاريخي يك تمدن خاص بنا ميشود.
عزت نفس عبارت است ازميزان ارزشي كه فرد براي صفات و ويژگيهاي شخصي و ذهني خودقايل است. فردي كه از عزت نفس بالايي برخوردار است خودش را من گونه اي مثبت ارزشيابي كرده و برخورد مناسبي نسبت من نظريات مثبت خود و ديگران دارد. درمقابل فرد با عزت نفس پائين اغلب نوعي نگرش مصنوعي نسبت من دنيا دارد، و در نااميدي تلاش مي كند تا من خود و ديگران نشان دهد كه شخصي لايق است. يامنزوي شده و از ارتباط با ديگران اجتناب مي كند(نوری، 1387، 130).
1-2 بیان مسئله
تاب آوری به عنوان حفظ سلامتی و عملکرد موفقیت آمیز یا سازگاری با یک بافت و موقعیت تهدیدآمیز یا آزارنده تعریف می شود(گارمزی،1993؛ لوتار، سوچتی و بکر،2000)
البته تابآوری، تنها پایداری در برابر آسیبها یا شرایط تهدیدکننده نیست و حالتی انفعالی در رویارویی با شرایط خطرناک نمیباشد، بلکه شرکت فعال و سازنده در محیط پیرامونی خود است. میتوان گفت تابآوری، توانمندی فرد در برقراری تعادل زیستی- روانی، در شرایط خطرناک است (کانر3 و دیویدسون4، 2003). افزون بر این، پژوهشگران بر این باورند که تابآوری نوعی ترمیم خود با پیامدهای مثبت هیجانی، عاطفی و شناختی است (گارمزی، 1991؛ ماستن، 2001؛ راتر، 1999؛ لوتار، سیچتی و بکر، 2000؛ به نقل از سامانی، جوکار و صحراگرد،1386).
پیتر پورتر از دانشمندان قرن 19 میلادی در مطالعاتی که انجام داد تاب آوری را از جمله عوامل مؤثر بر عزت نفس افراد جامعه می دانست و بارها بر این موضوع تأکید می کرد بین آنها رابطه معناداری وجود دارد.
عزت نفس از اصلى ترين عوامل رشد مطلوب شخصيت است و از جمله مفاهيمى است كه در چند دهه اخير مورد توجه پژوهشگران و صاحب نظران روان شناسى و علوم تربيتى قرار گرفته است. دانشمندان بسيارى به اين نتيجه رسيده اند كه كودكان برخوردار از «عزت نفس بالا»، افرادى هستند كه با احساس اعتماد به نفس و بهره گيرى از استعداد و خلاقيت خود به ابراز وجود مى پردازند و به راحتى تحت تاثير عوامل محيطى قرار مى گيرند. به اعتقاد روان شناسان، شخصيتى كه از عزت نفس بالايى برخوردار است خود را به گونه اى مثبت ارزشيابى كرده و برخورد مناسبى با نظريات مثبت خود و ديگران دارد. اما در مقابل كسى كه عزت نفس پايينى دارد اغلب نوعى نگرش مثبت تصنعى نسبت به جهان پيرامون خود دارد. اين شخص اساساً فردى است كه غرور كمى در خود احساس مى كند.
جرم شناسان، استرس، دلواپسي، نگراني و افسردگي را از نتايج اعمال خشونت عنوان می کنند و بیان می دارند: هر چه درجه جامعه پذير شدن افراد بيشتر باشد به همان نسبت نيز نظم، قانون پذيري و خشونت معمولاً وقتي ميان افراد ابراز ميشود که فرد تهديدي را احساس ميکند و در پاسخ به آن احساس تهديد، رفتار پرخاشگرانه از خود بروز ميدهد(قربان زاده، 1386، 78).
کامپفر (1999؛ به نقل از سامانی، جوکار و صحراگرد،1386) باور داشت که تابآوری، بازگشت به تعادل اولیه یا رسیدن به تعادل سطح بالاتر (در شرایط تهدیدکننده) است و از این رو سازگاری موفق در زندگی را فراهم میکند. در عین حال کامپفر به این نکته نیز اشاره مینماید که سازگاری مثبت با زندگی، هم میتواند پیامد تابآوری بهشمار رود و هم بهعنوان پیشآیند، سطح بالاتری از تابآوری را سبب شود. وی این مسأله را ناشی از پیچیدگی تعریف و نگاه فرآیندی به تابآوری میداند.