پارس پروژه پرتال خدمات دانشگاهی
کد محصول: me206
تعداد صفحات ۷۵ صفحه فایل WORD
قیمت: 25000 تومان
چکیده:
شکاف هيدروليکي يکي از روشهاي تحريک چاههاي نفت به منظور ازدياد برداشت ميباشد. عمليات شکاف هيدروليکي براساس پارامتهرايي از قبيل ابعاد مورد انتظار بعد از آبشکافت، وضعيت تکتونيک منطقه و تکنولوژي مورد استفاده، طراحي ميشود. نهايتاً انتظار بر اين است که در بازه مورد عمليات، شکافهاي قائم بوجود بيايد. اما شرايط درون چاه و گاهش اشتباه در طراحي عمليات شکافت هيدروليکي، باعث ميشود شکستگي هاي مورد نظر به وجود نيايند. براي مطالعه شکافهاي ايجاد شده ميتوان از لاگهاي تصويرگر استفاده کرد. اين لاگها که از تکنولوژي بالايي سود برده و بسيار جديد هستند (مانند FMI)، براساس مقاومت الکتريکي سازند و سيال درون چاه يا براساس امواج صوتي کار ميکنند. تفسير اين لاگها ميتواند ميزان باز شدگي، طول شکاف ايجاد شده، اثر بر درزه و شکافهاي اوليه و جهت شکاف را مشخص کند و بدين ترتيب صحت عمليات، مورد بررسي قرار خواهد گرفت. در بسياري از چاههاي نفت ايران (در سه دهه گذشته) شکافت هيدروليکي انجام شده است و اکنون که ميادين در حال توسعه هستند، مطالعه آنها از طريق لاگهاي تصويرگر جديد و پيشرفته، ميتواند يک راه بسيار خوب پيش روي محققان باز کند. لاگ FMI با قدرت تفکيک افقي بالا، تصوير تقريباً کاملي از چاه در اختيار ميگذارد. در صورتي که بعد از عمليات آبشکافت اين لاگ رانده شود، بهترين ابزار مطالعه در دسترس خواهد بود. نبود اطلاعات کافي و گران بودن اين لاگ از مشکلات اين روش ميباشد. در اين مقاله سعي شده است با کمک اين لاگها شکافهاي هيدروليکي ايجاد شده در يکي از چاههاي نفتي جنوب غربي ايران مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.
بسياري از سازندهاي ماسه سنگي ذرات ريزي را توليد مي كنند كه در طول توليد در هر زمان و از تمامي جهات به سمت بستر حركت مي كنند براي بسترهاي پروپانتي فاقد نانوذرات ، هنگامي كه چاه توليد مي كند ذرات ريز از تمامي بخش هاي مخزن به درون شكاف مصنوعي ايجاد شده مهاجرت كرده و تجمع مي يابند . هنگامي كه ذرات ريز تجمع يافتند با يكديگر فعل و انفعال نموده تا توده هاي بزرگتري تشكيل دهند اين ذرات بزرگتر مي توانند موجب مسدود شدن كانال هاي عبوري سيال شوند .
در اين سناريو طي سه ماه نرخ توليد از 1000 بشكه در روز به 100 شبكه در روز كاهش مي يابد . نانو ذرات نيروهاي سطحي قابل توجهي هستند كه شامل نيروهاي واندروالس و الكترواستاتيك است . اين نانو ذرات طي مرحله پروپانت در عمليات ايجاد شكاف مصنوعي به سطح پروپانت مي چسبند . در طول توليد سيال از مخزن ، ذرات ريز سازندي از تمامي جهات به سمت بستر پروپانت حركت مي كنند .
در مرحله ي افزودن پروپانت در عمليات ايجاد شكاف مصنوعي ، نيروهاي سطحي نانو ذرات ، ذرات ريز به سطح پروپانت چسبانده و بدين طريق آنها را تثبيت نموده و از حركت آنها به سمت چاه توليدي جلوگيري مي كنند .
در اين سناريو بعد از طي يك دوره سه ماه نرخ توليد در وضعيت بسيار بهتري نگه داشته خواهد شد . همچنين عمليات توليد خصوصاً در نواحي دريايي بهبود خواهد يافت . اندازه نانو ذرات (نانو كريستال ) استفاده شده جهت بهبود عملكرد سطح پروپانت ، كمتر از 100 نانو متر است كه اندازه يك نمونه از آن 35 نانو ذرات طي عمليات پمپاژ ميداني به دوغاب اضافه مي شوند .
ذرات ريز شبيه سازي شده در اين مطالعه حاوي نبتونيت طبيعي و ايليت و Rev Dust هستند . ميانگين اندازه ذرات براي ذرات شبيه سازي شده حدود 20 ميكرون است . Rev Dust باقي مانده هاي عمليات حفاري است كه شامل ذرات منبسط شونده و غير منبسط شونده رسي ، ذرات كريستوبالايت و كوارتز مي باشد .
پروپانت استفاده شده در اين مطالعه ماسه فشرده با اندازه ذرات 20 تا 40 (استاندارد الك آمريكايي) ، پروپانت سراميكي سبك و با مقاومت كششي بالا بامش 20 تا 40 و ماسه پوشيده شده بارزين بامش 20تا 40 هستند . ماده فعال سطحي ويسكوالاستيكي استفاده شده در اين مطالعه حاوي آب نمك با چگالي بالا (56/1 گرم در ميلي ليتر كلريد كلسيم / برميد كلسيم ) و 2 درصد حجمي ماده فعال سطحي غير يوني است . نانو ذرات با غلظت 08/0 در صد وزني اضافه شده اند . خواص رئولوژيك به وسيله دستگاه رئو متر اندازه گيري شده است .
تست هاي بستر پروپانت
دوغاب نانوذرات به سيال با پايه آبي كه در عمليات ايجاد شكاف (تست هاي شامل سيال هاي حاوي پليمرهاي بورات