پارس پروژه پرتال خدمات دانشگاهی
کد محصول:M65
قیمت فایل ترجمه شده: 10000 تومان
تعداد صفحه انگلیسی:10
سال نشر: 2009
تعداد صفحه ترجمه فارسی: 20 صفحه word
عنوان فارسی:
مقاله ترجمه شده برنامه ریزی سناریو در خط مشی عمومی : درک کاربرد، تاثیر و نقش عوامل نهادی مفهومی
عنوان انگلیسی:
Scenario planning in public policy: Understanding use, impacts and the role of institutional context factors
چکیده فارسی:
برنامه ریزی سناریو به یک حوزه رو به رشد جذاب در دانشگاه ها و سیاستگذاری در بخش عمومی و خصوصی تبدیل شده است. در حالي كه رويكردهاي روشي به خوبي ادبيات علمي را پوشش مي دهند ، به مطالعات انجام شده و اثرات برنامه ريزي سناريو بر خط مشي عمومي كمتر توجه شده است. اين مقاله تركيبي از يافته هاي بررسي ادبيات سناريو ارزيابي كارگاهي سناريو کارکنان، با در نظر گرفتن سياست هاي محيطي به عنوان يك مطالعه موردي است . موضوع نوپاي ارزيابي ادبيات سناريو ، يافته هاي اوليه، برنامه ريزي سناريو را برجسته مي كند . هنوز اغلب برنامه ريزي سناريو به صورت تك كاره و بصورت جدا اجرا می شود و عمدتاً بصورت غير مستقيم از تصميم گيري ها از جمله دستور كار – تنظيم و صدور – شكل دهی پشتيباني مي كند . شواهد نشان مي دهد ارزيابي بالقوه از برنامه ريزي سناريو سياست هاي عمومي را براي ابهامات ، شگفتي از تحولات آينده و مديريت بهتر تصميم هاي پيچيده شامل منافع اجتماعي متضاد كه به طور كامل واضح نيست آماده مي كند. لازم است عواملی با زمينه هاي سياسي و سازماني با توجه بيشتري به آينده بررسي شود . تصميم گيري بهتر تحت شرايط عدم اطمينان شدید، نه تنها نياز به تجزيه و تحليل دقيق ، بلكه بررسي سياسي دارد و نياز است تنظيمات نهادي و ظرفيت هاي سازماني با ايجاد اعتماد ، حالت تطبيقي و فرمت قابل انعطاف ايجاد شود . تجزيه و تحليل ما به بحث و تحقيقات بيشتري نياز دارد .
معرفی
رهبران سياستگذاري و كسب و كار اغلب با تصميمات استراتژيك با نتايج نا مشخص روبه رو هستند. اين نتايج اغلب به عوامل سخت براي پيش بيني و خارج از كنترل آنها بستگي دارد . تصميم گيري تحت شرايط عدم اطمينان شدید سخت است . برنامه ريزي سناريو به عنوان روشي براي برخورد با عدم اطمينان شدید توسعه داده شده است . در دهه هاي اخير ، برنامه ريزي سناريو به عنوان یک حوزه رو به رشد در دانشگاه ها و سياست هاي دولتي و خصوصي شكل گرفته است. شیوه های گوناگون برنامه ریزی سناریو در بسیاری از مطالعات موردی به کار گرفته شده است. بررسی در زمینه هایی همچون، پیش بینی نظارتی نیویورک یا پیش بینی پروژه های دولتی وودرو ویلسون، با تنوع وسیعی در فعالیت ها مرتبط است. واحدهای ویژه یا دپارتمان ها در دولت اجرایی و سازمان های بین المللی نهادینه شده است.
رويكرد كاربردي برنامه ريزي سناريو به خوبي در متون علمي پوشش داده شده است . استفاده و كاربرد آن در عرصه سياست هاي عمومي، بنابراين محيط سياست گذاري مثال خوبي است و به عنوان يك عرصه عمل سياسي با ويژگي هايي همچون درجه بالايي از مشكلات پيچيده و عدم اطمينان در مورد توسعه بلند مدت در آينده مشخص مي شود . مشكلات اغلب نه تنها گشوده است بلكه با كاهش مقياس منطقه اي تحت تأثير هزاران نيرو و فشار است . در حالي كه قسمتي از سناريو تا كنون انجام شده است ، و در تجزيه و تحليل سيستماتيك از آن استفاده مي شود . اثرات و اثر بخشي سياستگذاري بر محيط هنوز ناپیدا است .
اهداف اين مقاله مشاركت در مباحث از طريق بررسي آنچه ما آن را ارزيابي ادبيات سناريو مي ناميم ، معرفي 52 متون است كه با يك يا چندين جنبه از استفاده برنامه ريزي سناريو درگير است . در متن اين مقاله يافته هايي از بررسي نتايج سناريو شاغلان و سياستگذاران آورده شده است . تجزيه و تحليل ما عمدتاً با تمركز بر برنامه ريزي سناريو در خط مشي عمومي و ديگر زمينه هاي سياسي مرتبط محيطي آورده شده است . و در چهارچوب پروژه شكوفه آژانس محيطي اروپا نوشته شده است . اهداف پروژه ايجاد يك پلن فرم براي بحث و بررسي ، ارزيابي و يادگيري در ميان شاغلان سناريو محيطي و سياستگذاران در مورد شكل جديد سياستگذاري استراتژيك دراز مدت و شرايط توانمندسازي آنها است .
Abstract
Scenario planning has formed a growing area of interest on the interface of academia and public and private sector policy-making. While methodological approaches are well covered in the academic literature, less attention has been paid to studying the use, impacts and effectiveness of scenario planning in public policy-making. This article combines preliminary findings from a review of evaluative scenario literature with workshop discussions among scenario practitioners, using environmental relevant policies as a case study. Subject to the nascent evaluative scenario literature, our preliminary findings highlight that scenario planning still is often executed in a rather ad-hoc and isolated manner and is mostly geared towards indirect decision support such as agenda-setting and issue-framing. The slim evidence base aggravates the assessment, but the potential of scenario planning to prepare public policy-making for the uncertainties and surprises of future developments and better manage complex decisions involving conflicting societal interests is clearly not fully utilized. Political and institutional context factors need to be treated with greater care in the future. Making better decisions under conditions of deep uncertainty does not only require rigorous analysis, but also political will and more stable institutional settings and organisational capacities to build up trust and experience with adaptive, flexible process formats. We synthesize our analysis with a discussion of further research needs.